Onze USA reis van 25 dagen

Na een jaar van planning en voorbeiding gingen we eindelijk op pad. Het tweede bezoek van de gebroeders Paas aan het kleurrijke westen van de Vereningde Staten. Tijdens de voorbereidingen werden verschillende eMails met Amerikaanse zendamateurs uitgewisseld. Geen van deze Amerikanen had zelf nooit alle plaatsen bezocht welke in ons plan waren opgenomen. Toch hebben zij een duidelijke stempel gelegd op de uiteindelijke trip naar de Rocky Mountains en naar het Colorado Plateau.

We zijn geen ervaren bergbeklimmers en geen ervaren wandelaars. Maar we waren toch een beetje voorbereid. Martin en ik hebben flink wat wandelingen gemaakt voordat we aan deze reis begonnen. Onze langste wandelingen waren zo'n 25 kilometer, ook zanderige strandwandelingen behoorden tot de voorbereidingen. Maar of dit genoeg was voor de Angel Trail in Zion, of de Navaho Tail in Bryce? We wilden ook een bezoek brengen aan de Calf Creek Falls in Escalante Nationaal Monument. En niet te vergeten, we wilden graag afdalen in de Grand Canyon, langs een deel van de Bright Angel Trail. Maar of onze voorbereiding voldoende was geweest, is te lezen in ons verslag van een onvergetelijke reis.

Dag 1,dinsdag, 25 aug 1998. Vertrek van Maastricht naar Denver. (Colorado)(32 Km)

Een lange vermoeiende dag, welke nagenoeg geheel gevuld was door met de vliegtocht van Maastricht Airport naar Denver (the One Mile High City). Hier stond onze huurauto klaar. Op het vliegveld stonden W7SE, Dolores en Walt Marshall ons op te wachten. Gelukkig werden we door Dolores naar on hotel, Confort Inn, in hartje Denver gebracht.

Dag 2, woensdag, 26 aug 1998. Denver, Salida (Colorado) (414 km)

Via Colorado Springs, waar we de Air Force Academy, en de Garden of the Gods bezochten ging de reis naar Canon City. Na het bezoek aan de langste hangbrug ter wereld (Royal Gorge Canyon), klommen we langzaam omhoog in het Rocky Mountain gebergte. Voordat we de Continental Divide overstaken werd de nacht doorgebracht in Salida. Daar werden we door de Jet-lag geveld.


Trip-plan: Aurora, Colorado Springs, Garden of the Gods, Canon City, Royal Gorge Bridge, I50, Salida.

Dag 3, donderdag, 27 aug 1998. Salida, Mancos (Colorado) (403 Km)

Via de Monarch Pass werd de eerste oversteek over de Continental Divide gemaakt. Daarna stond de Black Canyon of the Gunnison op het programma. Adembenemend. Daarna door naar Montrose, en verder naar het plaatsje Ouray. Via de One Million Dollar Highway en Durango kwamen we uiteindelijk in Mancos terecht. Hier konden we gemakkelijk een slaapplaats vinden. Durango was te commercieel voor ons. (en te druk).


Trip-plan: I50, Monarch Pass, Sargent, Gunnison, Cimmaron, Black Canyon of the Gunnison N.M., Montrose, US550, Ouray, One Million Dollar Highway, Silverton, Durango, Mancos.

Dag 4, vrijdag, 28 aug 1998.Via Mesa Verde naar Mexican Hat (Utah) (382 Km).

Vandaag bezochten we ons eerste nationale Park, het Mesa Verde National Park. De overblijfselen van tal van grotwoningen welke de Anasazi-indianen hier in lang vervlogen tijden bouwden, waren de moeite van het bezoek waard. In het gerestaureerde Cliff Palace was vroeger plaats voor zo'n 125 Anasazi. De wandelingen onder leiding van een gids naar Cliff Palace en een andere naar Balcony House waren de extra betaling ten volle waard. Geweldig. In Mexican Hat werd de nacht doorgebracht. Vlak daarvoor werd de ondergaande zon in Monument Valley bekeken en op film/video gezet.


Trip-plan: Mesa Verde NP, Cortez, US160, Four Corners, Teek Nos Pos, Mexican Water, Kayenta, US163, Monument Valley Tribal Park, Mexican Hat.

Dag 5, zaterdag, 29 aug 1998. Mexican Hat naar Chambers (Arizona) (427 Km)

Via een kleine omweg naar Gooseneck, werd de weg vervolgd richting Canyon de Chelly National Monument, waar we ons weer lieten verrassen met de overblijfselen van indiaanse cultuur. (Die je wel zelf moest ontdekken). Zowel de Noord-Rim als de Zuid-Rim waren de moeite waard. En misschien was Spider Rock wel het mooiste punt wat we daar te zien kregen. Onderweg naar Chambers werd nog even snel een bezoek gebracht aan de Hubbel Trading Post. De Best Western Inn in Chambers was ons verblijf voor de nacht.


Trip-plan: The Goosenecs, Bluff, Mexican Water, US63, Lukachukai, North Rim van Canyon de Chelly, Chinle, Canyon de Chelly NM, South Rim , Hubbell Trading Post, Ganado, Chambers.

Dag 6, zondag, 30 aug 1998. Chambers naar Tusayan (Arizona) (405 Km)

We reden naar het westen voor een vlug bezoek aan Painted Desert en het Petrified Forest National Park. Dat was de bedoeling, maar het werd een lang bezoek, aangevuld met een wandeling door de Blue Mesa van Petrified Forest. Er was zelfs nog tijd om een niet gepland bezoek te maken aan de diepe Meteor Crater langs de autoweg naar Winslow en Flagstaff. Het laatste stuk van de rit was regenachtig, met flink wat bliksem. Na aankomst in Tusayan werd nog snel een avondbezoek gebracht aan het IMAX theater, het was te bewolkt voor een mooie zonsondergang aan de Grand Canyon. De nacht werd in hotel Red Feather Lodge doorgebracht. Voorwaar een drukke dag.


Trip-plan: I40, Petrified Forest NP, Holbrook, I40, Meteor Crater, Winona, Flagstaff, US180, Bedrock City, Tusayan.

Dag 7, maandag, 31 aug 1998. Grand Canyon. (Arizona) (24 Km)

Vroeg opstaan was het motto, want we wilden de zon boven de horizon zien opkomen, alvorens we in de Grand canyon zouden afdalen. Maar regen was een spelbreker, dus werd reeds om half 8 begonnen met de afdaling in de Grad Canyon. De Bright Angel Trail zullen we niet vlug vergeten. Zeker niet als de terugreis bij een temperatuur van 37 graden celcius wordt ondernomen. Moe maar voldaan kwamen we om half 6 weer boven. Te moe om nog veel te ondernemen. De eerste week zat erop, de nacht werd weer in hotel Red Feather Lodge doorgebracht..


Trip-plan: We blijven aan de South Rim of the Grand Canyon.

Dag 8, dinsdag, 01 sep 1998. Naar Grand Canyon North Rim (Arizona) (360 Km)

We konden nog nagenieten van de Grand Canyon op veel verschillende plaatsen langs de West Rim en de Zuid Rim van de Grand canyon.. Na het verlaten van het park via Desert View, reden we, via de handelspost Cameron en de Painted Desert naar het noorden, en via US89A en de Navajo Bridge staken we de Colorado rivier over. Via Jacob Lake kwamen we terecht bij de North Rim van de Grand Canyon uit. Helaas liet de grandioze zonsondergang verstek gaan. De nacht werd doorgebracht in de rustieke Grand Canyon Lodge aan de Noord Rim.


Trip-plan: West Rim naar Hermits Rest, South Rim naar Desert View, Cameron, US89, Bitter Springs, US89A, Navajo Bridge, Jacob Lake, US67 South, North Rim van The Grand Canyon.

Dag 9, woensdag, 02 sep 1998. Zion National Park en Cedar City. (Utah) (416 Km

Via het Kaibab Forest reden we Utah binnen, de staat van de mormonen, ons doel was Zion National Park. Dit park is een diepe canyon met steeds van kleur wisselende rotsformaties. De wandeling naar de Canyon Overlook was fantastisch, het uizicht echter was impossant te noemen. Er was helaas geen tijd voor de wandeling naar Angels Landing. In de late namiddag bezochten we nog het noordelijke deel, Kolob Canyon. In Cedar City, waar we de nacht doorbrachten hadden we een gezellige ontmoeting met Tom, K7UOT.


Trip-plan: US67 noord, Fredonia, Kanab, US89 west, Mount Carmel Junction, Zion NP, Springdale, Rockville, Grafton, I15 noord, Zion NP, Cedar City.

Dag 10, donderdag, 03 sep 1998. Via Cedar Breaks naar Bryce Canyon. (Utah) (186 km

Cedar Breaks National Monument, met zijn grillige structuur op grote hoogte, zijn bergweiden met een overdaad aan bloemen, was de moeite van het bezoek zeker waard. Via Panguitch Lake en de Red Canyon kwamen we in Bryce Canyon terecht. Helaas werkte de zon niet zo erg goed mee. De wandeling tussen de bizarre rotsformaties van de Navaho Trail loop was fantastisch, we kwamen er zelfs Amish tegen. Helaas was er teveel bewolking om een mooie sterrenhemel, zonder dat kunstlicht de hemel kon verstoren, te bewonderen. Bryce Lodge was onze overnachtingsplaats, midden in het park.


Trip-plan: US14 oost, Cedar Breaks N.M., Panguitch Lake, Panguitch, US89 zuid, US12 oost, Bryce Canyon NP.

Dag 11, vrijdag, 04 sep 1998. Via de Burr Trail naar Torrey (Utah) (173 km)

Wat een grandioze dag. Eerst door de Great Staircase Escalante, met een geplande wandeling naar de Calf Creek Falls, en dan door naar Boulder. Waar je ook keek, het landschap veranderde steeds, je kon je wel blijven verwonderen. De Burr Trail was ons volgende doel, door tijd gedwongen werd reeds halverwege de trail omgedraaid en teruggereden naar Boulder. Daarna reden we door de Boulder Mountains en koersten naar Torrey. We sliepen in Torrey, het was te laat om nog een bezoek te brengen aan Capitol Reef.


Trip-plan: US12, Tropic, Henrieville, Grand Staircase Escalante N.M., Escalante,, Calf Creek Falls , Boulder, Burr Trail (gedeeltelijk), Boulder, Grover, Torrey

Dag 12, zaterdag, 05 sep 1998. Torrey naar Moab, via Dead Horse Point.(Utah) (382 Km)

Genieten van het schitterende panorama van Capitol Reef, met als hoogtepunt een rit door Capitol Gorge. Dan de zijsprong naar het Goblin State Park, welke zeker de moeite van de omweg waard was. En na ons ingeschreven te hebben voor een ranger-wandeling door de Fiery Furnace in het Arches National park werd de dag besloten met een bezoek aan Dead Horse Point. Duisternis weerhield ons van een avondrit langs de Colorado rivier. Moab Valley Inn was onze rustplaats voor de komende nachten. Weer een grandioze dag.


Trip-plan: US24 oost, Capitol Reef NP, Hanksville, Goblin Valley, I70 oost, Green River, Crescent Junction, US163 zuid, US313, Death Horse SP, US163, Moab.

Dag 13, zondag, 06 sep 1998. Moab naar het Arches National Park. (Utah) (176 Km)

In Arches National Park hebben wind en water gezorgd voor de vorming van heel veel natuurlijke bogen van rode zandsteen. We begonnen de dag met een wandeling naar Delicate Arch, het symbool van Arches. In Arches zijn tal van wandelpaden, en een van die wandelingen bracht ons bij Landscape Arch, de 93 meter wijde boog. En dan tenslotte de wandeling door Fiery Furnace. Het was goed dat een ranger ons de weg wees in deze doolhof van spelonken. Weer was Moab Valley Inn ons nachtverblijf, maar wat een dag!


Trip-plan: US163, Arches NP, US163, Moab.

Dag 14, maandag, 07 sep 1998. Met de Jeep door Canyonlands Park (Utah) (4 WD) (0 Km)

Onze gids, Jenny, haalde ons op bij het hotel om ons de betoverende schoonheid van Canyonlands National Park te laten zien. Het doel van de dag was een 4 wheel-drive trip naar het Needles District van Canyonslands Park. Wat het hoogtepunt van deze reis had moeten worden werd echter een bittere teleurstelling. Onze jeep liet het afweten. Zeven en een half uur wachten in de woestijn, bij een temperatuur van 35 graden celcius, is geen pretje. Nadat de duisternis was ingevallen kwamen we weer terug in Moab. We hadden niets gezien van Canyonlands. De dag was 2 uur rijden tot in het park, 7.5 uur wachten, en dan weer 2 uur rijden terug naar Moab.


Trip-plan: Tagalong Expeditions. Canyonlands NP, Moab.

Dag 15, dinsdag, 08 sep 1998."> Van Moab naar Rock Springs (Wyoming) (650 Km)

Langs de Colorado rivier ging het naar het noordoosten. De eerste stop was Fisher Tower. Via Cisco, Loma en Rangely kwamen we terecht in het Dinosaur National Park (Colorado). De wandeling naar Harpers Corner ging niet door, vanwege tijd-problemen. Daarom door naar de Dinosaur-Quarry, in het Utah deel van dit nationale park. In het gesteente daar zijn tal van fossielen te vinden. Na 10 minuten werden we echter weggestuurd, de Quarry ging sluiten. Sneu was dit wel, deze dag was duidelijk niet zo goed gepland. Reden voor ons om niet in Vernal te overnachten, maar door te rijden naar Rock Spring, Wyoming.


Trip-plan: US128, omweg naar Fisher Tower, Cisco, I70 oost, Loma, US139 North, Rangely, US64 west, Dinosaur, I40 oost, Dinosaur N.P., I40 west, Jensen, Naples, Vernal, Jensen, Dinosaur N.P., Vernal, US44 North, Flaming Gorge R.A., US191, Dutch John, Rock Springs.

Dag 16, woensdag, 09 sep 1998.> Rock Springs naar Pinedale (Wyoming) (272 km)

Deze dag hadden we een afspraak met Dolores Marshall, die ons de White Mountain Range zou laten zien. De plaats waar haar grootvader history had geschreven. Een drukke dag, waarbij verschillende familie-leden van Dolores werden bezocht. We hadden een lunch aan het Fremont-lake, er was een bezoek aan het Mountain Man Museum in Pinedale, en we werden ook nog verrast door een paar jagers, die een Eland doodschoten met pijl en boog. Wat een dag.


Trip-plan: US191 noord, Farson, Pinedale.

Dag 17, donderdag, 10 sep 1998. Via de Grand Tetons naar Yellowstone (Wyoming) (350 Km)

Het regende toen we wakker werden. De hele dag bleef het regenachtig, geen plezierige dag. De Tetons bleven in een mistige sluier gehuld. Geen boottocht over het Jenny Lake, daarvoor regende het teveel. De start van onze bezoek aan Yellowstone was veelbelovend. Helaas werd een bezoek aan de West Thumb Geyser Basin ruw afgebroken door de zoveelste bui regen. Gelukkig maakte een kudde herten (deer) aangevoerd door een bok, de dag helemaal goed. De kudde gaf (aan de overkant van de Madison River) ons alle gelegenheid om foto's en video-beelden te maken. Het rustieke Stage Coach Inn, in West Yellowstone, was ons verblijf voor de komende 3 nachten..


Trip-plan: Bondurant, Hoback Junction, Jackson, John Rockefeller Parkway, Grand Teton NP, Jenny Lake, Jackson Lake, Colter Bay, Yellowstone NP, West Yellowstone (Stage Coach Inn).

Dag 18, vrijdag, 11 sep 1998. Yellowstone Zuid (Wyoming) (214 Km)

Bekijken van Old Faithfull, de heetwaterpools, de Old FaithFull Inn en de Mud Vulcanoes. Dat was het plan. Na een regenachtig begin van de dag trok de lucht open, en werden we verrast door een fantastische zonnige dag. Zoveel geyers, welke spontaan aan hun eruptie begonnen als wij in buurt kwamen. De eerste buffels die we te zien kregen waren te ver af voor goede opnames, maar het bezoek van een Coyote maakte dat weer goed. Geysers, Mudpools, Fumaroles, Bacterieen-velden, alles was fantastisch. In de Hayden Valley hoefden we maar op onze beurt te wachten om een kudde buffels goed voor de camera's te krijgen. Overnachten deden we weer in de Stage Coach Inn in West Yellowstone.


Trip-plan: Yellowstone NP (het zuidelijke deel met veel wandelingen en verkenningen)

Dag 19, zaterdag, 12 sep 1998. Yellowstone Noord (Wyoming) (211 Km)

Regen, daar waren we al aan gewend. Ook vandaag begonnen we met de nodige regen. Norris Basin was daarom wellicht niet zo'n spektakel als de zuidelijke geysers, en heetwatervijvers. Canary Spring en Minerva Terrace in Mammoth Hot Springs aanschouwen was groots. En wat een verschil met de strukturen in het zuidelijke Yellowstone. En het bezoek van een kudde Deer, aangevoerd door een lawaaierige bok zette heel Mammoth Hot Springs op stelten. Toch was dit de dag van de watervallen. De Gibbon Falls, de Tower Falls ed. Uiteraard was de Grand Canyon of the Yellowstone in deze dag opgenomen. Zelfs de verregende wandeling naar de voet van de Lower Falls of the Yellowstone hoorde erbij. Maar dat er nog een berggeit voor de lens van de video-camera kwam, was absoluut niet voorzien. De overnachting was weer in hetzelfde hotel Stage Coach Inn, in West Yellowstone, Montana.


Trip-plan: Yellowstone NP (het noordelijke deel verkennen, en wandelen).

Dag 20, zondag, 13 sep 1998. Yellowstone naar Moorcroft (Wyoming) (658 Km).

De East Entrance van het Yellowstone Park werd na 2 uur rijden bereikt. Men was aan de weg aan het werken op deze mistige dag. Via Cody vervolgden we onze weg naar de US14A. Helaas was ook nu de mist een spelbreker. De hogere delen van dez route werd in de mist gereden. Toch kwamen we in Sheridan terecht. Uiteindelijk werd de dag in Moorcroft afgesloten, met een wolkbreuk. Het passeren van een kolentrein (elke 4 minuten) weerhield ons van een goede nachtrust.


Trip-plan: Grand Canyon Village, Sylvan Pass, Cody, US14A North, Ralston, Powell, Lowell, US14A oost, Bighorn Wilderness Area, Burgess Junction, US14 East, Dayton, Ranchester, I90, Sheridan, Buffalo, Gillette, Moorcroft

Dag 21, maandag, 14 sep 1998 Moorcroft naar Wall (South Dakota) (521 Km).

Via Devils Tower naar de Black Hills, de plaats waar de grootste Bison kudde moest grazen. Prairie-dog town in Devils Tower park was groots, maar waar was Devils Tower? Pas toe we voor de kolos stonden trok de mist weg en kwam deze Tower vol in het zonlicht te voorschijn. Gigantische portretten van 4 presidenten in steen uitgehouwen in het Mount Rushmore National Monument. Maar wat een drukte, de meest drukke plaats tot nu toe. Ook Crazy Horse Monument, dat op dit moment wordt uitgehouwen, werd niet vergeten. Als souvernir werd een stukje rots mee naar huis genomen. We sliepen in het Elk Hotel, in het beruchte Wall, een dorp in het niets. In de hoofdstraat van Wall is draaien op de weg onmogelijk. Zelfs in Alaska is wel een wegwijzer naar Wall te vinden.


Trip-plan: Moorcroft, US14 noord, Devils Tower N.M., Sundance, I90 East, Spearfish, US14A zuid, Savoy, Cheyenne Crossing, US85 oost, Lead, US385 zuid, Keystone, Mount Rushmore NP, US244, Crazy Horse Monument, Custer State Park, Wind Cave National Monument, US16A oost, US16 oost, Rapid City, Wall

Dag 22, dinsdag, 15 sep 1998. Via Badlands naar Chadron (Nebraska) (332 Km)

Vandaag doorkruisten we het Badlands National Monument. Het park is te vergelijken met het Painted Desert deel van Petrified Forest. Er is echter een groot verschil. In de Badlands zit je midden tussen de bizarre modderformaties. De vormen zijn echt bizar, de kleuren echter waren wat minder divers dan in Arizona. Maar wat opviel was het gekwetter van de vele vogels. En tenslotte kwamen we nog een klein Prarie-dog town tegen. Wounded Knee was een teleurstelling. Ons verstand zei dat we er waren, maar er was geen enkel bord te vinden dat aangaf dat we Wounded Knee gevonden hadden. Uiteindelijk kwamen we, in de late namiddag terecht in Chadron, Nebraska, waar Dick en Gloria Kemp, onze gastheer en gastvrouw voor die avond waren. Het kortstondige bezoek (met overnachting) was echter veel te kort.


Trip-plan: Badlands N.M., heen en terug naar Cedar Pass en Cactus Flat, Scenic, Porcupine, Wounded Knee, Pine Ridge, US87, Rushville, Chadron.

Dag 23, woensdag, 16 sep 1998. Van Chadron naar Laramie (Wyoming) (459 Km)

Na Agate Fossil Beds bezocht te hebben, werd richting Wyoming gekozen. Fort Laramie, belangrijk als pelsjagerspost en als vooruitgeschoven Western grenspost voor de US-Army, werd vereerd met een bezoek. Via road 34, kwamen we terecht bij de Marshalls, ons gastgezin voor de rest van de dag (en de nacht). Het was maar goed dat we een tekening hadden waarop te zien was hoe we hun huis konden vinden. In Laramie werd nog een bezoek gebracht aan de plaatstelijke brandweer. We werden s'avonds door Dolores en Walt Marshall verrast met een heerlijk etentje, waarbij ook een aantal plaatslijke zendamateurs aanwezig waren. Tot diep in de nacht werden verbindingen gemaakt.


Trip-plan: I20 west, Crawford, Harrison, US29 zuid, Agate Fossil Beds, Mitchell, I26 west, Linge, Fort Laramie, Dwyer, I25 zuid, Wheatland, US34, Morton Pass, US287 zuid, Laramie.

Dag 24, donderdag, 17 sep 1998. Via Rocky Mountain Park naar Denver. (Colorado) (515 Km)

De rit ging door het Rocky Mountain National Park. Via de Trail Ridge Road reden we door het mekka van de berg-liefhebber. Maar echt veel hebben we van dit park niet gezien. We waren waarschijnlijk te moe, maar genoten wel van onze rit door de ruige bergwereld. Over de Continental Divide (ruim 3000 meter hoog) ging de tocht naar Grand Lake. Bevers en/of beren werden niet gezien. De reis ging verder naar het zuiden via Granby naar Empire. Via interstate 70 kwamen we tenslotte weer in Denver terecht. Gelukkig hielp een routebeschrijving van Dolores ons om de weg naar het hotel te vinden. We sliepen weer in het Comfort Inn hotel.


Trip-plan: US287 zuid, Tie Sliding, Fort Collins, Loveland, Drake, Estes Park, Rocky Mountain NP, Grand lake, Granby, Winter Park, I70 oost, Denver.

Dag 25, vrijdag, 18 sep 1998. Denver naar Maastricht (35 Km)

In de ochtenuren werd nog een bezoek aan verschillende winkels in downtown Denver gebracht. Om 12 uur werd de terugtocht naar het vliegveld van Denver ondernomen. De auto terugbrengen bij Alamo was een fluitje van een cent. De terugvlucht, via Minneapolis/St Paul, naar Amsterdam begon zonder vertraging. Bij de aankomst in Maastricht stond het grootste deel van onze familie ons op te wachten. Wat een leuke verassing na zo'n lange reis. De verwerking van de jetlag kon beginnen.

Begin van de Pagina